Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Ένα από τα πολλά πλην, τα οποία έχει το ελληνικό ολιγαρχικό Σύνταγμα, είναι και το ότι επιβάλει τον ορισμό του πρόεδρου ενός δικαστηρίου (έστω ανωτάτου) ως πρωθυπουργού της χώρας, επί ένα σχεδόν μήνα μέχρι να γίνουν εκλογές, εφόσον δεν σχηματίζεται κυβέρνηση. 

Και αν, λέμε αν, τύχει κάποιο έκτακτο διεθνές επεισόδιο, τι θα κάνει τότε ο κάθε δικαστής που έτυχε να είναι στη θέση του πρωθυπουργού;
Για παράδειγμα, τώρα η Ρωσία αποφάσισε να στήσει αερογέφυρα για την στήριξη του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία. Αμέσως οι ΗΠΑ ζήτησαν επειγόντως από την ελληνική υπηρεσιακή κυβέρνηση να απαγορεύσει τις πτήσεις των Ρωσικών μεταγωγικών. 
 
Τι θα κάνει η κ. Θάνου, η οποία προφανώς άσχετη με κάθε παρόμοια πολιτική και διπλωματική πρακτική, καλείται τώρα να πάρει απόφαση επί ενός τόσο κρίσιμου ζητήματος; Ή μήπως δεν θα αποφασίσει η ίδια αλλά θα της υποβληθεί η απόφαση από το παρασκήνιο και ποιος θα είναι αυτός ο αόρατος υποβολέας;
Βλέπετε λοιπόν πως το ελληνικό Σύνταγμα, αφήνει παντελώς ακέφαλο και απροστάτευτο τον ελληνικό λαό και τη χώρα, απλά και μόνο για να διευκολυνθούν τα πολιτικά παιχνίδια των πολιτικών; Που αλλού στον κόσμο, σε ποιο άλλο σοβαρό κράτος γίνεται αυτό;